رضوان در بهشت ، و نه مالك نار در نار . يكى پرسيد عارف در كجا نشسته است ؟ امام در جوابش فرمود : فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ ( قرآن كريم ، سوره قمر ، آيه 56 ) . عارف را بايد در جنّت ذات وَ ادْخُلِي جَنَّتِي يافت ، چه اگر بهشت شيرين است بهشت آفرين شيرين‌تر است . چرا زاهد اندر هواى بهشت است * چرا بى خبر از بهشت آفرين است به بيان شيرين و دلنشين خواجه طوسى در فصل ششم تذكره آغاز و انجام : « كمال اهل يمين بهشت باشد ، و كمال بهشت به سابقان . ان الجنّة أشوق إلى سلمان من سلمان الى الجنّة . . . » ( ص 28 به تصحيح و تعليق نگارنده ) . و نيز ابن ميثم بحرانى در شرح نهج البلاغه چه نيكو فرموده است كه : « انّ ألذّ أثمار الجنة هي المعارف الإلهية ، و النظر إلى وجه الله ذي الجلال و الاكرام . . . » ( چاپ سنگى رحلى ، ص 209 شرح خطبه 83 ) . جامعه بىعرفان كالبد بىجان است . انسان بايد مانند جناب جلوه موحّد به توحيد صمدى بوده باشد تا به اين حقيقت كه عارف همواره في مقعد صدق عند مليك مقتدر برسد و مقام عنديّت عبد را ادراك كند ، ادراكى شهودى نه ادراك مفهومى كه آن دارايى حقيقى است و اين دارايى اعتبارى . امروز نهم ذى الحجّه روز عرفه است ، به كلام كامل عرشى حضرت سيّد الشهداء امام ابو عبد اللّه الحسين عليه السلام در دعاى شريف عرفه در بيان توحيد صمدى توجّه بفرماييد كه « كلّ الصيد في جوف الفرا » : كيف يستدلّ عليك بما هو في وجوده مفتقر اليك ؟ . أيكون لغيرك من الظهور ما ليس لك حتى يكون هو المظهر لك ؟ . متى غبت حتى تحتاج إلى دليل يدلّ عليك ، و متى بعدت حتى تكون الآثار هي التي توصل اليك ؟ . عميت عين لا تراك عليها رقيبا ، و خسرت صفقة عبد لم تجعل له من حبّك نصيبا . . . فروغى بسطامى در اين معنى چه نيكو گفته است : كى رفته‌اى ز دل كه تمنّا كنم ترا * كى بوده‌اى نهفته كه پيدا كنم ترا